Δύο έως πέντε. Κάθε επίπεδο τετραπλασιάζει τις έδρες, οπότε στο πέμπτο έχεις 1.024 φορές την αρχική πυκνότητα. Πέρα από αυτό η διαφορά δεν είναι ορατή — και αν χρειάζεσαι ακρίβεια, αποτιμάς την οριακή επιφάνεια απευθείας αντί να υποδιαιρείς άλλο. Two to five. Each level quadruples the faces, so by level five you are at 1,024× the original density. Beyond that the difference is not visible — and if you need precision you evaluate the limit surface directly rather than subdividing further.

Ναι, και με οποιαδήποτε ενδιάμεση τιμή. Η οξύτητα είναι αριθμός από 0 έως άπειρο ανά ακμή ή ανά κορυφή. Στο OpenUSD το άπειρο εκφράζεται με τη σταθερά SHARPNESS_INFINITE. Yes, and at any value in between. Sharpness is a number from 0 to infinity, per edge or per vertex. In OpenUSD infinity is expressed with the SHARPNESS_INFINITE constant.

Υποδιαιρούνται και αυτά, με δικούς τους κανόνες. Τα δεδομένα ανά γωνία έδρας (face-varying), όπως τα UV, έχουν χωριστή ρύθμιση παρεμβολής — στο OpenUSD το faceVaryingLinearInterpolation — ώστε οι ραφές των UV να μη «λιώνουν» μαζί με τη γεωμετρία. They subdivide too, under their own rules. Face-varying data such as UVs have a separate interpolation setting — faceVaryingLinearInterpolation in OpenUSD — so UV seams do not melt along with the geometry.

Τα μαθηματικά είναι του 1978 και αυτό είναι το δυνατό σημείο, όχι το αδύναμο: είναι αποδεδειγμένα. Νέο είναι το ότι από το 2013 και μετά τρέχουν σε πραγματικό χρόνο σε συνηθισμένο υλικό, είναι ενσωματωμένα σε ανοιχτό πρότυπο ανταλλαγής, και επεκτείνονται σε πεδία —προσομοίωση, κατασκευή, μηχανική μάθηση— που δεν υπήρχαν ως εφαρμογές. Η ωριμότητα και η καινοτομία εδώ δεν συγκρούονται. The mathematics dates to 1978, and that is the strength rather than the weakness: it is proven. What is new is that since 2013 it runs in real time on ordinary hardware, sits inside an open interchange standard, and extends into fields — simulation, fabrication, machine learning — that were not applications at all. Maturity and novelty are not in conflict here.

Όχι, τα συμπληρώνει. Η υποδιαίρεση κερδίζει στη φάση της μορφής, όπου η τοπολογία αλλάζει συνεχώς. Τα NURBS κερδίζουν στη φάση της κατασκευής, όπου απαιτούνται αναλυτική ακρίβεια και πρότυπα όπως STEP. Τα σοβαρά πακέτα υποστηρίζουν και τα δύο και τη μετάβαση μεταξύ τους. No, it complements them. Subdivision wins in the form phase, where topology keeps changing. NURBS win in the manufacturing phase, where analytic precision and standards such as STEP are required. Serious packages support both and the conversion between them.